Karmogram begon als een vraag tussen twee mensen die te lang in software hadden gezeten en te weinig tijd hadden genomen om naar zichzelf te kijken. We wilden weten of de patronen die mensen al duizenden jaren in namen en getallen lezen, te vertalen waren naar iets dat bedachtzaam, modern en gewoon bruikbaar aanvoelt.
Het antwoord bleek ja te zijn, maar alleen als het schrijven serieus wordt genomen. Dus bouwden we de normen van een tijdschrift in het systeem zelf: zorgvuldige briefings, een vaste stem, grenzen die we kunnen verdedigen.
Waarzeggerij interesseert ons niet. Wat ons wel interesseert, is mensen helpen lang genoeg stil te staan om iets over zichzelf op te merken dat ze nog niet in woorden hadden gevat.